Semih YAĞCIOĞLU

Sevgili günlüğüm biraz durum raporu vereyim istedim. Öncelikle bu yazıyı yazarken sıcaktan kavruluyorum. Ankara çok sıcak. Geçen seneyle kıyaslanamayacak derecede hem de. Şahsen Aydın’ı hiç mi hiç aratmadığını düşünüyorum bu sıcaklarla. Sıcaktan duvara yapışasım geliyor ama ne fayda! Gelelim son zamanlarda hayatımın nasıl seyrettiğine. Pek bir değişiklik yok aslında. Daha güzele doğru gidiyor desem yanlış söylemiş olmam. Çalışmaya devam ediyoruz. Bunun dışında yeni kullanmaya başladığım Tumblr‘dan bahsetmek istiyorum. Geçenlerde bir Tumblr hesabı açtım (semihyagcioglu.tumblr.com) nasıl olduğunu merak edip bir deneyeyim dedim. Gayet güzelmiş. Tabi Wordpress gibi detaylı bir alt yapısı yok ama işin güzel yanı da orada zaten. Son derece basit kullanımı. Bir kaç farklı gönderim türü var, yazı, resim, video gibi kısa şeyler paylaşmak için son derece güzel. Aslında Twitter ile kıyasladığım zaman harika. Bunu da şuradan biliyorum Twitter‘da 140 karakter ile kısıtlısın ve resim ya da video gibi içerikleri paylaşamıyorsun. Zaten bir süre denemiştim Twitter‘ı ve pek verim alamamıştım. Genel olarak Tumblr‘ı beğendim ve kısa paylaşımlarım için Tumblr hesabımı kullanmaya karar verdim. Devamını oku »

Bayağı olmuş yazmayalı. Son zamanlarda üzerimde incelenmesi gereken bir üşengeçlik mevcuttu. Dönem dönem oluyor nedense. Erkenden uykum geliyor, işten gelince elbiselerimi dolabın içine tıkıp yatağa giriyordum. Bilmiyorum belki sadece yorgunluktandır.  Büyük ihtimalle biraz yoğun geçti şu bir kaç ay belki de asıl sebebi budur.

Biraz neler yaptığımdan ve hayatımdaki değişikliklerden bahsedecek olursak, ilk bahsetmem gereken şey artık İşletme 4. sınıfa başarıyla geçmiş olmam olur herhalde. Gerçi Finansal Yönetim dersinden bütünlemeye kalmışım ama onu da bütünleme sınavlarında geçerim diye düşünüyorum. Devamını oku »

Bir kaç aydır izlediğim bir dizi idi That 70’s Show. Bir dönem ülkemizde de yayınlanmıştı. Ben o zamanlar bir kaç bölümünü izlemiş ve beğenmiştim. Yıllar önceydi tabi. Sonra neydi o neydi diye araya araya buldum ve sonunda izlemeye başladım. İlk bir kaç bölümü o kadar da güzel değilmiş diye geçirmiştim içimden. Fakat sonra dizideki karakterlere alıştıkça dizi çok daha eğlenceli bir hal aldı. Dizi Amerika’da Wisconsin eyaletinde hayali bir kasaba olan Point Place isimli bir yerde geçmektedir. Dönem ise 1970′li yıllardır. Dizideki olaylar lisede okuyan 6 gencin etrafında geçmektedir. Bu gençler dizinin ana kahramanı evin oğlu Eric Forman, onun kız arkadaşı Dona Pinciotti, asi ruhlu Steven Hyde, Jackie Burkhart, yakışıklı ama salak Micheal Kelso, yabancı değişim öğrencisi Fez’dir.

Dizi 8 sezondan oluşuyor. 1998 yılında gösterilmeye başlanmış ve 2006 yılına kadar devam etmiş. Öncelikle dizinin ortamı son derece şahane, şahsen o dönemde yaşamamış olsam da bildiğim kadarıyla 70′lerin havasını çok güzel vermişler. Devamını oku »

Sevgili günlüğüm, bir süredir doğru düzgün bir şeyler yazamadım. Bunun sebebi son dönemde yaşadığım iş ile ilgili sıkıntılardı. Sonuç olarak önce eski çalıştığım iş yerinden ayrıldım. Bir süre sonra da yeni bir yerde işe başladım. Yeni iş yerim ile ilgili çok fazla şey söylemeyeceğim. Sadece bu iş değişikliğinin bana çok iyi geldiğini söyleyebilirim. Ayrıca güzel bir çalışma ortamı ve birlikte çalıştığım insanlardan da son derece memnumun. Her şey çok güzel gidiyor. Devamını oku »

Sevgili Günlük,

Son dönemde ilginç şeyler yaşadım. Hayatın kendisi ilginç. Yaşadıkça daha fazla söyleyecek şeyi oluyor insanın. Son dönemde canımı çok sıkan şeyler oldu. Artık bunların hepsi geride kalıyor gibi. Güzel haberlerim var gibi. Söyleyeceklerim var fakat söylemek için biraz erken. En kısa zamanda paylaşmak dileğiyle. Sağlıcakla kal…

İlginçtir takip etmekten en zevk aldığım yazarlardan birisi Joel Spolsky. Büyük ihtimalle bir yazılım mühendisinin karşısına hayatında en az bir kaç kere Joel On Software isimli günlüğü ile çıkmıştır diye düşünüyorum. Şahsen benim defalarca karşıma çıkınca kim bu Joel denilen arkadaş sürekli karşıma çıkıyor derken kim olduğunu zamanla öğrendik. Kendisinin Fog Creek Software isimli bir şirketi var. Ve yaklaşık 10 sene önce günlük yazmaya başlamış. Ayrıca eski bir Microsoft çalışanı. Aslında StackOverflow.Com‘un kurucusu dersem daha da anlamlı olacak. Ayrıca Inc.Com‘da How Hard Could It Be isimli bir köşesi de vardı şimdiye kadar.

Devamını oku »

Son dönemlerde bol bol oyun oynuyorum. Akşam işten geldikten sonra günün yorgunluğunu atmak ve vakit geçirmek tabi aynı zamanda eğlenmek için. Sanırım biraz da üniversite yıllarında derslerin dışındaki zamanda sürekli kendimi geliştirmeye çalıştığımdan neredeyse hiç oyun oynayamıyordum. Şimdi biraz da onun acısını çıkartıyorum.

Defence Grid – The Awakening de son oynadığım oyunlardan biri. Genelde insanın tam zevkine hitap eden şeyleri bulması kolay olmuyor. İzlediğiniz her filmi beğenmediğiniz gibi, okuduğunuz her kitabı, dinlediğiniz her müziği ya da oynadığınız her oyunu beğenmeyebiliyorsunuz haliyle. Fakat bazen de öyle oluyor ki, insan işte budur demeden edemiyor. Devamını oku »

Geçen gün yine düşünüyorum. Acaba dedim ne yapsam da daha düzenli olsam! Şaka bir yana üniversitedeyken arkadaşlarım dalga geçerdi kimi zaman elimde sürekli bir dosya ve o dosya da yapılacaklar listesi olduğu için. İtiraf ediyorum hala aynı huyumu sürdürüyorum ve bundan son derece memnunum. Tabi bu yazınının başlayışı bu şekilde olmadı. Dedim ki sürekli bir şeyleri not alıyorum, kayda değer şeyleri nasıl saklamalıyım. Bu soruya yanıt bulmaya çalışırken ilk aklıma gelen şey şu oldu. Neleri saklamak istiyorum. Resimler, fikirler, makaleler, web siteleri, yazılım konusundaki ıvır zıvırlar falan derken listenin uzadığını fark ettim. Devamını oku »

Sevgili günlüğüm, nasılsın. İyisindir umarım. Bir süredir yazmaya vakit bulamadım. Beni sorarsan hasta oldum. Fakat keyfim yerinde. Geçen günlerde çok güzel bir şey oldu. Ev arkadaşlarımla en son yıllar önce oynadığım Diablo 2 oyununu oynamaya başladık. Bu konuda nasıl bir heyecan var içimde anlatamam. Oyunu oynamaya karar verir vermez içimi bir heyecan kapladı. Uzun zamandır bu kadar iyi hissetmemiştim kendimi. Son bir kaç gündür akşamları eve gelince yatıncaya kadar birlikte oyun oynuyoruz.

Onun dışında sınavlara daha olmasına rağmen ben yavaştan işletme derslerine çalışmaya başladım. Muhasebe ile savaşım sürüyor ama kazanacağımı hissediyorum. Eskiden bilgisayar mühendisliği derslerinin yanında iş ve diğer projeler de olunca hiç çalışmaya vaktim olmuyordu. Şimdi biraz daha vaktim olduğu için daha iyi anlamaya başladım diyebilirim. Bu arada Anadolu Üniversitesi’ni takdir ettim açıkçası. Namazda gözü olmayanın ezanda kulağı olmazmış hesabı, daha önce hiç görmemiştim çok şahane bir uzaktan eğitim altyapısı varmış Anadolu Üniversitesinin. Ders videoları, sesli anlatımlar, konu anlatımları falan çok başarılı.

Genel olarak bunlar son dönemde hayatımdaki kayda değer gelişmeler. Bunların dışında hayat aynı şekilde devam ediyor. Şimdilik bu kadar. Bir başka haberde tekrar görüşmek dileğiyle, sağlıcakla kalın…

Beni tanıyanlar bilirler spora pek ilgi duyan birisi değilimdir. Aslında özellikle futbola mesafeliyim desem daha doğru olur. Nedense hiç sevmedim futbolla ilgili şeyleri, küçüklüğümden beri. Neyse konumuz futbol değil. Başka bir şeyden bahsedecektim. Daha önce hiç spor konulu bir oyun oynamamıştım. Geçen gün, neden bunu da denemiyorum diyerekten Sega firmasının çıkarttığı Vancouver 2010 oyununu edindim. Oyun bu sene yapılacak Vancouver 2010 kış olimpiyatlarının resmi oyunu. Vancouver da Kanada’da bulunan güzide bir şehir. Olimpiyatlar Şubat ayının 12’si ile 28′i arasında yapılacakmış. Aslında kış sporlarına karşı hep bir merakım olmuştu. Özellikle snowboard yapmayı hala çok istiyorum ama hiç imkanım olmadı. Neyse bu merakımı oyunda bol bol snowboard yaparak giderdim. Devamını oku »