Sevgili Günlük
Sevgili günlük, barındırma hizmetini aldığım firmadan kaynaklı bazı yazılarım kayboldu. Yapacak bir şey yok. Ben elimden geleni yaptım. Ne yapalım hayat devam ediyor. Bunun dışında hayatımda değişen fazla bir şey yok. Zamanımın çoğunu işte geçiriyorum. Akşam eve geldiğimde genelde yemekten sonra dizi izleyerek vakit geçiriyorum. Canım çekerse biraz çizgi roman, dergi pek az da kitap okuyorum. Havalar soğuduğu için yolda kitap okumaktan vazgeçtim.
Başka başka, bir süredir Google’ın yeni çıkardığı yazılım dili olan Go‘yu mu öğrensem diye heves ediyorum. Sonra boş ver bir eksik o mu kaldı deyip dizi izliyorum. Tabi arada Almanca çalışayım diye de geçiriyorum içimden ama daha hayata geçirebilmiş değilim. Çok uzun bir zamandır çok sevdiğim proje yönetimi konusunda da hiç bir gelişme kaydedebilmiş değilim. Hatta ilgilenemediğim için bildiğim çoğu şeyi yavaş yavaş unutmaya başladığımı hissediyorum. Yaklaşık bir senedir de kitap çalışmama bir satır eklemiş değilim. Yakın zamanda da bir şey yapabilecekmişim gibi gelmiyor pek.
Bunların dışında İşletme kaydımı yeniledim geçenlerde. O açıdan son derece mutluyum. Genel olarak hayatımın gidişatı bu şekilde. Bir başka yazıda tekrar buluşuncaya dek sağlıcakla kal.
Hoşgeldin çalışma dünyasına.
Dönem dönem, atağa geçip hayatıma yenilikler, kendimi sosyal olarak veya zihnen geliştirme çabaları katsam da çoğu zamanlar arkadaşlarımın “naber, neler yapıyorsun görüşmeyeli?” sorularına “aynı, çalışıyorum başka birşey yaptığım yok” cevabını veriyorum 1buçuk yıldır
İşe başlayınca insanın hiçbir şey yapacak vakti yokmuş gibi oluyor değil mi? Ben buradaki hayatımı çoğunlukla iki cümleyle açıklayabiliyorum. “Sabah kalktım işe gittim çalıştım. Akşam eve döndüm bilgisayarın başına oturdum sonra yattım.”. Ben o insanlar hem çalışıp hem kitap falan nasıl yazıyorlar anlamıyorum düşününce nereye sıkıştırıyorlar ki o vakti
Yani muhakkak zaman kalıyor ama o kalan bir kaç saatte de bütün gün çalıştığın için kafanı boşaltmak istiyorsun. O yüzden pek faydalı şeylerle uğraşamıyorsun